معشوق

اصولا علاقه ای به دوست داشته شدن/ معشوق کسی شدن نداشت، بیشتر میخواست عشق بورزد تا اینکه به او عشق بورزند! همیشه از معشوق شدن فراری بود، اما دیوانه وار دوست داشت از معشوقش محبت ببیند،

دلش میخواست به معشوقش بگوید...
اما چگونه میشد؟
چگونه به باد می گفت موهای مرا نوازش کن؟
چگونه به ابر می گفت در آغوش من ببار؟
چگونه به ماه می گفت شب تار مرا روشن کن؟
چگونه به بلبل می گفت برای من بخوان؟
چگونه به یار میگفت...

تفکر بد...

هرچند وقت بسراغت مي‌آيد، بي آنكه حتي در بزند، اجازه بگيرد ويا "ياالله" بگويد،عادت هميشگي‌اش است، مي‌آيد و همان ايستاده حرفش را ميزند و ميرود، یک جمله:

"خويشبن رها كن از اين رنج و بلا "

همین! و تو حتي فرصت نمي‌كني دليلش را بپرسي، فنجان چايي‌ات سرد ميشود، كله‌ات داغ، تلفنت زنگ مي‌خورد، دست كه هيچ،
دلت هم به جواب دادن رغبتي ندارد.

ساعتي بعد برايش مينويسي:

"حالم گرفته‌اس، چرايش را نميدانم! بعضي وقتا اينجور مي‌شم"

ما و عاشقی

واسم نوشته:
"ما عاشق آدما نمیشیم
ما عاشق تصویری از آما میشیم که تو ذهنمون میسازیم"
درسته
خیلی هم درسته
اما مگه این تصویرو من از کجا آوردم
تویا عکستو، که یه کاراکتر نبودی افتاده گوشه ذهن من که یه روز اتفاقی وقتی داشتم ذهنمو گردگیری میکردم پیدات کرده باشم؟
تو بودی
تو هستی
تو وجود داری
اگه تصویری هم ازت ساختم، که ساختم
یه تصویر واقعیه
تصویری که
هم خوبیاتو هم بدیاتو توش جا دادم
با بدیات میسازمو
با خوبیات که بیشترن حال میکنم!!!!!!!
.
.
.
دلم لک زده واسه قدم زدن شونه به شونت
اون بالاها
نیستی ببینی ازون بالا چه قشنگ شده این شهر مردنی
آره از وقتی رفتی نرفتم
وقتی دلم میگیره و خرم روپاس
میخام برم و چرخی بزنم
اما تو که نیستی
نرفته سر خرو کج میکنم رو به پایین.